وَعَن أبي سعيد الْخُدْرِيّ قَالَ: بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِأَصْحَابِهِ إِذْ خلع نَعْلَيْه فَوَضَعَهُمَا عَنْ يَسَارِهِ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ الْقَوْمُ أَلْقَوْا نِعَالَهُمْ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ قَالَ: «مَا حَمَلَكُمْ على إلقائكم نعالكم؟» قَالُوا: رَأَيْنَاك ألقيت نعليك فَأَلْقَيْنَا نِعَالَنَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنْ جِبْرِيلَ أَتَانِي فَأَخْبَرَنِي أَنَّ فيهمَا قذرا إِذا جَاءَ أحدكُم إِلَى الْمَسْجِدَ فَلْيَنْظُرْ فَإِنْ رَأَى فِي نَعْلَيْهِ قَذَرًا أَو أَذَى فَلْيَمْسَحْهُ وَلِيُصَلِّ فِيهِمَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالدَّارِمِيُّ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ sahobalariga namoz oʻqib berayotganlarida kovushlarini yechib, chap tomonlariga qoʻydilar. Qavm buni koʻrgach, ular ham kovushlarini yechib tashladilar. Rasululloh ﷺ namozni tugatgach: «Kovushlaringizni yechib tashlashingizga nima sabab boʻldi?» dedilar. Ular: «Sizning kovushlaringizni yechganingizni koʻrdik, shuning uchun biz ham kovushlarimizni yechdik», deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, Jibril (alayhissalom) huzurimga keldi va menga ularda ifloslik borligini xabar berdi», dedilar. Yana: «Biringiz masjidga kelganida (kovushiga) qarasin; agar kovushida ifloslik yoki azor beradigan narsa koʻrsa, uni artsin va ularda namoz oʻqisin», dedilar.