وَعَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ: الصَّلَاةُ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ سُنَّةٌ كُنَّا نَفْعَلُهُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُعَابُ عَلَيْنَا. فَقَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ: إِنَّمَا كَانَ ذَاكَ إِذْ كَانَ فِي الثِّيَاب قلَّة فَأَما إِذْ وَسَّعَ اللَّهُ فَالصَّلَاةُ فِي الثَّوْبَيْنِ أَزْكَى. رَوَاهُ أَحْمد
Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Bitta kiyimda namoz oʻqish — sunnatdir. Biz buni Rasululloh ﷺ bilan birga qilar edik va bunda bizni ayblashmas edi», dedi. Shunda Ibn Masʼud: «Bu faqat kiyim kam boʻlgan paytda edi. Alloh imkonni kengaytirgach, ikkita kiyimda namoz oʻqish pokroqdir», dedi. Ahmad rivoyat qilgan.