وَعَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ قَالَ: مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي إِلَى عُودٍ وَلَا عَمُودٍ وَلَا شَجَرَةٍ إِلَّا جَعَلَهُ عَلَى حَاجِبِهِ الْأَيْمَنِ أَوِ الْأَيْسَرِ وَلَا يصمد لَهُ صمدا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Mahmud ibn Xolid ad-Dimashqiy bizga aytdi: Ali ibn Ayyosh bizga aytdi: Abu Ubayda al-Valid ibn Komil bizga Muhallab ibn Hujr al-Bahroniydan, u Zuboa bint al-Miqdod ibn al-Asvaddan, u otasidan rivoyat qildi. U (otasi) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ni biror tayoq, ustun yoki daraxtga qarab namoz oʻqiganlarini koʻrmadim, magar uni oʻng yoki chap qoshlari tomonida qilar va unga roʻparama-roʻpara qarab turmas edilar.