وَعَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ: «قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عنْدك وارحمني إِنَّك أَنْت الغفور الرَّحِيم»
Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, menga namozimda oʻqiydigan bir duoni oʻrgating», dedim. U zot: «Ayt: ‹Allohim, men oʻzimga koʻp zulm qildim, gunohlarni esa Sendan boʻlak hech kim kechirmaydi. Bas, meni Oʻz huzuringdan magʻfirat qilib kechir va menga rahm qil. Albatta, Sen Oʻzing magʻfirat qilguvchi, rahmli Zotsan›», dedilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.