وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَعْوَاد الْمِنْبَرِ يَقُولُ: «مَنْ قَرَأَ آيَةَ الْكُرْسِيِّ فِي دبر كل صَلَاة لم يمنعهُ من دُخُولَ الْجَنَّةِ إِلَّا الْمَوْتُ وَمَنْ قَرَأَهَا حِينَ يَأْخُذُ مَضْجَعَهُ آمَنَهُ اللَّهُ عَلَى دَارِهِ وَدَارِ جَارِهِ وَأَهْلِ دُوَيْرَاتٍ حَوْلَهُ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي شعب الْإِيمَان وَقَالَ إِسْنَاده ضَعِيف
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning mana shu minbar yogʻochlari ustida turib: «Kim har namoz oxirida Oyatul-kursini oʻqisa, uni jannatga kirishdan oʻlimdan boshqa hech narsa toʻsmaydi. Kim uni yotadigan chogʻida oʻqisa, Alloh uning uyini, qoʻshnisining uyini va atrofidagi kichik uylar ahlini omon saqlaydi», deyayotganlarini eshitdim. Bayhaqiy ‹Shuabul-iymon›da rivoyat qilgan va uning isnodi zaif degan.