وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَيَرُدُّ عَلَيْنَا فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ عِنْدِ النَّجَاشِيِّ سَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْنَا فَقُلْنَا: يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَيْكَ فِي الصَّلَاةِ فَتَرُدُّ عَلَيْنَا فَقَالَ: إِنَّ فِي الصَّلَاةِ لَشُغْلًا "
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ namozda boʻlgan paytlarida u zotga salom berar edik, u zot esa bizga (salomimizni) qaytarardilar. Najoshiyning oldidan qaytib kelganimizda u zotga salom berdik, biroq u zot bizga (salomni) qaytarmadilar. Biz: «Yo Rasululloh! Biz Sizga namozda salom berar edik, Siz esa bizga (salomni) qaytarardingiz», dedik. Shunda u zot: «Albatta, namozda mashgʻullik bor», dedilar.