وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قُلْتُ لِبِلَالٍ: كَيْفَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرُدُّ عَلَيْهِم حِين حانوا يُسَلِّمُونَ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ؟ قَالَ: كَانَ يُشِيرُ بِيَدِهِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَفِي رِوَايَةِ النَّسَائِيِّ نَحوه وَعوض بِلَال صُهَيْب
Mahmud ibn Gʻaylon bizga aytib berdi, Vakiyʼ bizga aytib berdi, Hishom ibn Saʼd bizga aytib berdi, u Nofeʼdan, u Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Men Bilolga: «Odamlar Nabiy ﷺga salom berishganda, u zot namozda boʻlsalar, qanday (salomlarini) qaytarar edilar?» dedim. U: «Qoʻllari bilan ishora qilar edilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Suhaybning hadisi esa hasandir; uni faqat Laysning Bukayrdan (qilgan) hadisidan bilamiz. Zayd ibn Aslamdan, u Ibn Umardan ham rivoyat qilingan; u aytdi: Men Bilolga: «Banu Amr ibn Avf masjidida odamlar Nabiy ﷺga salom berishganda u zot nima qilar edilar?» dedim. U: «Ishora bilan (salomni) qaytarar edilar», dedi. Bu ikkala hadis ham mening nazdimda sahihdir, chunki Suhayb hadisining voqeasi Bilol hadisining voqeasidan boshqadir. Garchi Ibn Umar ikkovidan rivoyat qilgan boʻlsa-da, u ikkovidan birga eshitgan boʻlishi ehtimol qilinadi.