وَعَنْ أَنَسٍ: قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ وَعَادَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ مُحْتَسِبًا بُوعِدَ مِنْ جَهَنَّمَ مسيرَة سِتِّينَ خَرِيفًا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Muhammad ibn Avf at-Toiy bizga ar-Rabiʼ ibn Ravh ibn Xulayddan, u Muhammad ibn Xoliddan, u al-Fazl ibn Dalham al-Vositiydan, u Sobit al-Bunoniydan, u Anas ibn Molikdan rivoyat qildi: U (Anas) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim taharatni chiroyli qilib olib, soʻng savobni umid qilgan holda musulmon birodarini yoʻqlasa, u jahannamdan yetmish xarif masofaga uzoqlashtiriladi», dedilar. Men: «Ey Abu Hamza, xarif nima oʻzi?» dedim. U: «(Bir) yil», dedi. Abu Dovud aytdi: Undan «taharatli holda yoʻqlash» (haqidagi qismni) faqat basralik (rovi)lar rivoyat qilishda yolgʻiz qolganlar.