وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: جَلَسْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَّرَنَا وَرَقَّقَنَا فَبَكَى سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ فَأَكْثَرَ الْبُكَاءَ فَقَالَ: يَا لَيْتَنِي مِتُّ. فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا سَعْدُ أَعِنْدِي تَتَمَنَّى الْمَوْتَ؟» فَرَدَّدَ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ: «يَا سَعْدُ إِنْ كُنْتَ خُلِقْتَ لِلْجَنَّةِ فَمَا طَالَ عُمْرُكَ وَحَسُنَ مِنْ عَمَلِكَ فَهُوَ خَيْرٌ لَك» . رَوَاهُ أَحْمد
Abu Umoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ ning huzurlarida oʻtirdik, u zot bizga vaʼz qilib, qalblarimizni yumshatdilar. Shunda Saʼd ibn Abu Vaqqos yigʻlab, yigʻisini koʻpaytirdi va: «Qani endi oʻlib qolsam», dedi. Nabiy ﷺ: «Ey Saʼd, mening huzurimda oʻlimni orzu qilyapsanmi?» - dedilar va buni uch marta takrorladilar. Soʻng: «Ey Saʼd, agar jannat uchun yaratilgan boʻlsang, umring uzun boʻlishi va amaling yaxshi boʻlishi sen uchun xayrlidir», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.