وَعَنْ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَيُّمَا مُسْلِمٍ شَهِدَ لَهُ أَرْبَعَةٌ بِخَيْرٍ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ» قُلْنَا: وَثَلَاثَةٌ؟ قَالَ: «وَثَلَاثَةٌ» . قُلْنَا وَاثْنَانِ؟ قَالَ: «وَاثْنَانِ» ثُمَّ لم نَسْأَلهُ عَن الْوَاحِد. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Asvad (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Bir marta men Madinaga bordim — u yerda kasallik (epidemiya) tarqalgan va odamlar tez-tez vafot etayotgan edi. Men Umar bilan oʻtirgan edim va bir janoza (marosimi) oʻtdi. Odamlar marhumni maqtadi. Umar: «(Jannat) vojib boʻldi», — dedi. Soʻng boshqa bir janoza oʻtdi. Odamlar marhumni maqtadi. Umar: «(Jannat) vojib boʻldi», — dedi. Soʻng yana boshqa bir janoza oʻtdi. Odamlar marhumni maqtadi. Umar: «(Jannat) vojib boʻldi», — dedi. Soʻng uchinchi bir janoza oʻtdi va odamlar marhum haqida yomon gapirdi. Umar: «(Doʻzax) vojib boʻldi», — dedi. Men Umardan: «Ey moʻminlarning amiri! Nima vojib boʻldi?» — deb soʻradim. U: «Men Paygʻambar ﷺ aytganini aytdim. U zot: ‹Qaysi musulmonning yaxshi xulqiga toʻrt kishi guvohlik bersa, Alloh uni jannatga kiritadi›, — degan. Biz Paygʻambar ﷺ dan: ‹Agar faqat uch guvoh boʻlsa-chi?› — deb soʻradik. U zot: ‹Uch (boʻlsa) ham›, — dedi. Biz: ‹Agar faqat ikki (guvoh) boʻlsa-chi?› — deb soʻradik. U zot: ‹Ikki (boʻlsa) ham›, — dedi. Lekin biz undan bir guvoh haqida soʻramadik», — dedi.