وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لَهُ: مَاتَ ابْنٌ لِي فَوَجَدْتُ عَلَيْهِ هَلْ سَمِعْتَ مِنْ خَلِيلِكَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ شَيْئًا يَطَيِّبُ بِأَنْفُسِنَا عَنْ مَوْتَانَا؟ قَالَ: نَعَمْ سَمِعْتُهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «صِغَارُهُمْ دَعَامِيصُ الْجَنَّةِ يلقى أحدهم أَبَاهُ فَيَأْخُذ بِنَاحِيَةِ ثَوْبِهِ فَلَا يُفَارِقُهُ حَتَّى يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ» . رَوَاهُ مُسلم وَأحمد وَاللَّفْظ لَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi unga: «Mening bir oʻgʻlim vafot etdi va men uning uchun qattiq qaygʻurdim. Doʻstingiz ﷺdan oʻlganlarimiz haqida koʻnglimizni taskin topadigan biror narsa eshitganmisiz?» dedi. U: «Ha, u zot ﷺning: ‹Ularning kichkintoylari jannatning erkin kezuvchilaridir. Ulardan biri otasini uchratib, uning koʻylagi etagidan ushlab oladi va uni jannatga kiritmaguncha undan ajralmaydi›, deganlarini eshitganman», dedi. Muslim va Ahmad rivoyat qilgan, lafz Ahmadnikidir.