وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَيْفَ أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ تَعْنِي فِي زِيَارَةِ الْقُبُورِ قَالَ: " قُولِي: السَّلَامُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ وَيَرْحَمُ اللَّهُ الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنَّا وَالْمُسْتَأْخِرِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ للاحقون ". رَوَاهُ مُسلم
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ mening huzurimda boʻladigan kecham kelganida, u zot (yotgani) qaytdi, ridosini qoʻydi, ikki kovushini yechib, oyoqlari yoniga qoʻydilar, izorlarining bir uchini toʻshaklariga yozdilar va yotdilar. U zot men uxlab qoldim, deb oʻylaguncha sal vaqt oʻtmadi. Soʻng ridolarini sekin oldilar, kovushlarini sekin kiydilar, eshikni ochib chiqdilar, keyin uni sekin yopdilar. Men koʻylagimni boshimga kiyib, roʻmolimni oʻrab, izorimni belimga bogʻladim, soʻng u zotning izidan ketdim, toki u zot Baqiʼga keldilar. U zot (tik) turdilar va uzoq turdilar, soʻng qoʻllarini uch marta koʻtardilar, keyin (orqaga) burildilar, men ham burildim. U zot shoshdilar, men ham shoshdim, u zot yengil yugurdilar, men ham yengil yugurdim, u zot tez yurdilar, men ham tez yurdim. Men u zotdan oʻzib ketdim va (uyga) kirdim. Men yotgan zahotim u zot kirdilar va: «Senga nima boʻldi, ey Oish, hansirab, koʻksing koʻtarilib?» dedilar. (Oisha) dedi: Men: «Hech narsa», dedim. U zot: «Sen menga aytasan yoki menga Latif va Xabir (Alloh) xabar beradi», dedilar. (Oisha) dedi: Men: «Yo Rasululloh, otam-onam Sizga fido boʻlsin», dedim va u zotga (boʻlgan voqeani) aytib berdim. U zot: «Demak, oldimda koʻrgan qoramtir narsa sen ekansan?» dedilar. Men: «Ha», dedim. Shunda u zot koʻksimga bir turtdilar, menga ogʻrindi, soʻng: «Alloh va Uning Rasuli senga zulm qiladi deb oʻyladingmi?» dedilar. (Oisha) dedi: «Odamlar nimani yashirsa, Alloh uni biladi. Ha (shunday oʻyladim)», dedim. U zot dedilar: «Sen meni koʻrganingda Jibril huzurimga keldi va meni chaqirdi, u (chaqiriqni) sendan yashirdi. Men unga javob berdim, men ham (javobni) sendan yashirdim. U sening huzuringga kirmadi, chunki sen kiyimingni yechgan eding. Men sen uxlab qolgansan deb oʻyladim, seni uygʻotishni xohlamadim va sen qoʻrqib ketishingdan xavotirlandim. U (Jibril): ‹Albatta Robbing seni Baqiʼ ahliga borishga va ular uchun magʻfirat soʻrashga buyurmoqda›, dedi». (Oisha) dedi: Men: «Ularga qanday aytay, yo Rasululloh?» dedim. U zot: «Ayt: ‹Ey diyor ahli, moʻminlar va musulmonlar, sizlarga salom boʻlsin! Alloh bizdan ilgari oʻtganlarga ham, keyin qolganlarga ham rahm qilsin. Va biz, inshoolloh, sizlarga albatta qoʻshilguvchimiz›», dedilar.