وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «السَّخَاءُ شَجَرَةٌ فِي الْجَنَّةِ فَمَنْ كَانَ سَخِيًّا أَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْهَا فَلَمْ يَتْرُكْهُ الْغُصْنُ حَتَّى يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ. وَالشُّحُّ شَجَرَةٌ فِي النَّارِ فَمَنْ كَانَ شَحِيحًا أَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْهَا فَلَمْ يَتْرُكْهُ الْغُصْنُ حَتَّى يُدْخِلَهُ النَّارَ» . رَوَاهُمَا الْبَيْهَقِيُّ فِي شعب الْإِيمَان
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Saxovat jannatdagi bir daraxtdir. Kim saxiy boʻlsa, uning bir shoxidan ushlaydi va bu shox uni jannatga kiritmaguncha qoʻyib yubormaydi. Baxillik esa doʻzaxdagi bir daraxtdir. Kim baxil boʻlsa, uning bir shoxidan ushlaydi va bu shox uni doʻzaxga kiritmaguncha qoʻyib yubormaydi», dedilar. Bayhaqiy Shuʻab ul-iymonda rivoyat qilgan.