عَنْ جَابِرٍ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ عَامَ الْفَتْحِ إِلَى مَكَّةَ فِي رَمَضَانَ فَصَامَ حَتَّى بَلَغَ كُرَاعَ الْغَمِيمِ فَصَامَ النَّاسُ ثُمَّ دَعَا بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ فَرَفَعَهُ حَتَّى نَظَرَ النَّاسُ إِلَيْهِ ثُمَّ شَرِبَ فَقِيلَ لَهُ بَعْدَ ذَلِكَ إِنَّ بَعْضَ النَّاسِ قَدْ صَامَ. فَقَالَ: «أُولَئِكَ الْعُصَاةُ أُولَئِكَ الْعُصَاةُ» . رَوَاهُ مُسلم
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Fath yili Ramazonda Makka tomon chiqdilar va Kuroʼul-Gʻamimga yetgunlaricha roʻza tutdilar, odamlar ham roʻza tutdilar. Soʻng bir idish suv soʻradilar va odamlar koʻrishi uchun uni koʻtardilar, keyin ichdilar. Shundan soʻng u zotga: «Baʼzi odamlar roʻzasini davom ettiribdi», deyildi. Shunda u zot: «Anavilar — osiylar, anavilar — osiylardir», dedilar.