وَعَن حَمْزَة بن عَمْرو السّلمِيّ أَنَّهُ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَجِدُ بِي قُوَّةً عَلَى الصِّيَامِ فِي السَّفَرِ فَهَلْ عَلَيَّ جُنَاحٌ؟ قَالَ: «هِيَ رُخْصَةٌ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَمَنْ أَخَذَ بِهَا فَحَسَنٌ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَصُومَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ» . رَوَاهُ مُسلم
Hamza ibn Amr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺga: «Men safarda roʻza tutishga oʻzimda quvvat sezaman, menga gunoh boʻladimi?» dedi. U zot: «Bu Alloh azza va jalladan boʻlgan ruxsatdir. Kim uni olsa, yaxshi ish qilibdi. Kim roʻza tutishni xohlasa, unga gunoh yoʻq», dedilar.