وَعَن عَائِشَة رَضِي الله عَنْهَا قَالَتْ: السُّنَّةُ عَلَى الْمُعْتَكِفِ أَنْ لَا يَعُودَ مَرِيضًا وَلَا يَشْهَدُ جِنَازَةً وَلَا يَمَسُّ الْمَرْأَةَ وَلَا يُبَاشِرُهَا وَلَا يَخْرُجُ لِحَاجَةٍ إِلَّا لِمَا لابد مِنْهُ وَلَا اعْتِكَافَ إِلَّا بِصَوْمٍ وَلَا اعْتِكَافَ إِلَّا فِي مَسْجِدٍ جَامِعٍ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Eʼtikofdagi kishi uchun sunnat shuki, u bemorni yoʻqlamasligi, janozada hozir boʻlmasligi, ayolga tegmasligi va u bilan jinsiy yaqinlik qilmasligi, zarur boʻlgan hojatdan boshqa narsa uchun chiqmasligi (lozim). Roʻzasiz eʼtikof boʻlmaydi va jome masjiddan boshqa joyda eʼtikof boʻlmaydi. Abu Dovud aytdi: Abdurrahmon ibn Ishoqdan boshqa rovi bu hadisda «U sunnat dedi», demaydi. Abu Dovud aytdi: U (rovi) buni Oishaning soʻzi deb keltirgan.