عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ فَتَعَجَّلَ كُلُّ نَبِيٍّ دَعْوَتَهُ وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي إِلَى يومِ القِيامةِ فَهِيَ نَائِلَةٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِي لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا» . رَوَاهُ مُسلم وللبخاري أقصر مِنْهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Har bir paygʻambar uchun mustajob (qabul qilinadigan) bir duo (bor); bas, har bir paygʻambar oʻz duoini (dunyoda) shoshib (ishlatib) yubordi. Men esa oʻz duoimni qiyomat kuni ummatim uchun shafoat (qilish maqsadida) yashirib qoʻydim. Bas, u — Alloh xohlasa — ummatimdan Allohga hech narsani sherik qilmay vafot etgan kishiga yetadi (nasib boʻladi)», dedilar.