وَعَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «كُلُّ كَلَامِ ابْنِ آدَمَ عَلَيْهِ لَا لَهُ إِلَّا أَمْرٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ نَهْيٌ عَنْ مُنْكَرٍ أَوْ ذِكْرُ اللَّهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيث غَرِيب
Paygʻambar ﷺning zavjasi Umm Habiba (roziyallohu anho) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Odam farzandining barcha soʻzi oʻziga foyda emas, balki ziyondir; magar maʼrufga (yaxshilikka) buyurish, munkardan (yomonlikdan) qaytarish yoki Allohni zikr qilish boʻlsa (bundan mustasno)», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni faqat Muhammad ibn Yazid ibn Xunaysning hadisidan bilamiz.