وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي الدُّنْيَا بِهَذِهِ الْآيَةِ (يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرفُوا على أنْفُسِهم لَا تَقْنَطوا) الْآيَةَ» فَقَالَ رَجُلٌ: فَمَنْ أَشْرَكَ؟ فَسَكَتَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ: «أَلا وَمن أشرَكَ» ثَلَاث مرَّاتٍ
Sawbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u aytdi: Rasululloh ﷺning: «Men bu — {Ey oʻz jonlariga jabr qilgan bandalarim, (Allohning rahmatidan) noumid boʻlmangiz} (Zumar 53) oyatiga (erishmoq) evaziga butun dunyoni ham olishni yoqtirmasdim», deganlarini eshitdim. Bir kishi: ‹Shirk keltirgan kishi ham(mi)?›, dedi. Nabiy ﷺ jim boʻldilar, soʻngra uch marta: «Ogoh boʻling, shirk keltirgan kishi ham», dedilar.