وَعَنْ ثَوْبَانَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " إِنَّ الْعَبْدَ لَيَلْتَمِسُ مَرْضَاةَ اللَّهِ فَلَا يَزَالُ بِذَلِكَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لجبريل: إِن فلَانا عَبدِي يتلمس أَنْ يُرْضِيَنِي أَلَا وَإِنَّ رَحْمَتِي عَلَيْهِ فَيَقُولُ جِبْرِيلُ: رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَى فُلَانٍ وَيَقُولُهَا حَمَلَةُ العرشِ ويقولُها مَن حَولهمْ حَتَّى يَقُولُهَا أَهْلُ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ ثُمَّ تَهْبِطُ لَهُ إِلى الأَرْض ". رَوَاهُ أَحْمد
Sawbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Albatta, banda Allohning roziligini talab qiladi va shu holatda davom etaveradi. Shunda aziz va jalil Alloh Jibrilga: ‹Albatta, falon bandam Meni rozi qilishni istamoqda. Ogoh boʻl, Mening rahmatim uning ustidadir›, deydi. Jibril: ‹Allohning rahmati falon bandaga boʻlsin›, deydi. Buni Arsh koʻtaruvchilari ham aytadi, ularning atrofidagilar ham aytadi, hatto yetti osmon ahli ham aytadi. Soʻngra u rahmat uning uchun yerga tushadi», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.