وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا وَدَّعَ رَجُلًا أَخَذَ بِيَدِهِ فَلَا يَدَعُهَا حَتَّى يَكُونَ الرَّجُلُ هُوَ يَدَعُ يَدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَقُولُ: «أَسْتَوْدِعُ اللَّهَ دِينَكَ وَأَمَانَتَكَ وَآخِرَ عَمَلِكَ» وَفِي رِوَايَة «خَوَاتِيم عَمَلِكَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ وَفِي روايتهما لم يذكر: «وَآخر عَمَلك»
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kishi bilan xayrlashganlarida, uning qoʻlidan ushlar va u kishi Nabiy ﷺning qoʻllarini qoʻyib yubormaguncha qoʻyib yubormas edilar hamda: «Astavdiullaha dinaka va amanataka va oxira amalika (dining, omonating va amalingning oxirini Allohga topshiraman)», der edilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis bu yoʻldan gʻaribdir. Bu hadis Ibn Umardan boshqa yoʻl bilan ham rivoyat qilingan.