وَعَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُلَبِّي إِلَّا لَبَّى مَنْ عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ: مِنْ حَجَرٍ أَوْ شَجَرٍ أَوْ مَدَرٍ حَتَّى تنقطِعَ الأرضُ منْ ههُنا وههُنا ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Talbiya aytadigan har bir musulmonning oʻngi yoki chapidagi tosh, daraxt yoki kesakdan boʻlgan (narsalar) ham u bilan birga talbiya aytadi, hatto yer u tomondan-bu tomongacha (tugamaguncha)», dedilar. Bu bobda Ibn Umar va Jobirdan ham (hadislar bor). Abu Iso aytdi: Abu Bakrning hadisi gʻarib hadisdir, uni faqat Ibn Abu Fudayk Zahhok ibn Usmondan rivoyat qilgani yoʻli bilangina bilamiz. Muhammad ibn al-Munkadir Abdurrahmon ibn Yarbuʼdan (bevosita) eshitmagan, balki Muhammad ibn al-Munkadir bu hadisdan boshqa hadisni Said ibn Abdurrahmon ibn Yarbuʼdan, u otasidan rivoyat qilgan. Abu Iso aytdi: al-Ajj — talbiya bilan ovozni koʻtarishdir, as-sajj esa tuyalarni soʻyishdir.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Талбия айтадиган ҳар бир мусулмоннинг ўнги ёки чапидаги тош, дарахт ёки кесакдан бўлган (нарсалар) ҳам у билан бирга талбия айтади, ҳатто ер у томондан-бу томонгача (тугамагунча)», дедилар. Бу бобда Ибн Умар ва Жобирдан ҳам (ҳадислар бор). Абу Исо айтди: Абу Бакрнинг ҳадиси ғариб ҳадисдир, уни фақат Ибн Абу Фудайк Заҳҳок ибн Усмондан ривоят қилгани йўли билангина биламиз. Муҳаммад ибн ал-Мункадир Абдурраҳмон ибн Ярбуъдан (бевосита) эшитмаган, балки Муҳаммад ибн ал-Мункадир бу ҳадисдан бошқа ҳадисни Саид ибн Абдурраҳмон ибн Ярбуъдан, у отасидан ривоят қилган. Абу Исо айтди: ал-Ажж — талбия билан овозни кўтаришдир, ас-сажж эса туяларни сўйишдир.