وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: بَعَثَنِي أَبُو بَكْرٍ فِي الْحَجَّةِ الَّتِي أَمَّرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهَا قَبْلَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ يَوْمَ النَّحْرِ فِي رَهْطٍ أَمَرَهُ أَنْ يُؤَذِّنَ فِي النَّاسِ: «أَلَا لَا يَحُجُّ بَعْدَ العامِ مشرِكٌ وَلَا يطوفَنَّ بِالْبَيْتِ عُرْيَان»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ning soʻnggi hajidan oldingi yilida — Rasululloh ﷺ Abu Bakrni hojilarga amir (boshliq) qilganda — u (Abu Bakr) meni bir guruh odamlar bilan birga — quyidagini eʼlon qilish uchun — joʻnatdi: ‹Bu yildan keyin hech bir mushrik haj qila olmaydi va hech bir yalangʻoch kishi Kaʼbani tavof qila olmaydi›.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ нинг сўнгги ҳажидан олдинги йилида — Расулуллоҳ ﷺ Абу Бакрни ҳожиларга амир (бошлиқ) қилганда — у (Абу Бакр) мени бир гуруҳ одамлар билан бирга — қуйидагини эълон қилиш учун — жўнатди: ‹Бу йилдан кейин ҳеч бир мушрик ҳаж қила олмайди ва ҳеч бир яланғоч киши Каъбани тавоф қила олмайди›.