عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ بِمِنًى لِلنَّاسِ يَسْأَلُونَهُ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ: لَمْ أَشْعُرْ فَحَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ. فَقَالَ: «اذْبَحْ وَلَا حَرَجَ» فَجَاءَ آخَرُ فَقَالَ: لَمْ أَشْعُرْ فَنَحَرْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ. فَقَالَ: «ارْمِ وَلَا حَرَجَ» . فَمَا سُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ شَيْءٍ قُدِّمَ وَلَا أُخِّرَ إِلَّا قَالَ: «افْعَلْ وَلَا حرج» وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ: أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ: حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ. قَالَ: «ارْمِ وَلَا حَرَجَ» وأتاهُ آخرُ فَقَالَ: أفَضتُ إِلى البيتِ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ. قَالَ: «ارْمِ وَلَا حَرَجَ»
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (soʻnggi) Hajlarida Minoda odamlar uchun (bir oz) toʻxtadilar va ular u zotdan (savollar) soʻrayotgan edi. Bir kishi kelib: «Men unutib, Hadiyni (qurbonlikni) soʻyishdan oldin sochimni oldirib qoʻydim», — dedi. U zot: «Zarari yoʻq, endi soʻyaver», — dedilar. Soʻng boshqasi kelib: «Men unutib, jamratga tosh otishdan (Ramyidan) oldin (qurbonlikni) soʻyib qoʻydim», — dedi. U zot: «Endi tosh ot, zarari yoʻq», — dedilar. Roviy qoʻshimcha qildi: Oʻsha kuni u zotdan (Haj amallaridan) oldin yoki keyin qilingan biror narsa haqida soʻralsa, u zot: «Qilaver, zarari yoʻq», — der edilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (сўнгги) Ҳажларида Минода одамлар учун (бир оз) тўхтадилар ва улар у зотдан (саволлар) сўраётган эди. Бир киши келиб: «Мен унутиб, Ҳадийни (қурбонликни) сўйишдан олдин сочимни олдириб қўйдим», — деди. У зот: «Зарари йўқ, энди сўявер», — дедилар. Сўнг бошқаси келиб: «Мен унутиб, жамратга тош отишдан (Рамйидан) олдин (қурбонликни) сўйиб қўйдим», — деди. У зот: «Энди тош от, зарари йўқ», — дедилар. Ровий қўшимча қилди: Ўша куни у зотдан (Ҳаж амалларидан) олдин ёки кейин қилинган бирор нарса ҳақида сўралса, у зот: «Қилавер, зарари йўқ», — дер эдилар.