وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: كَانَ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ غُلَامٌ يُخْرِّجُ لَهُ الْخَرَاجَ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يَأْكُلُ مِنْ خَرَاجِهِ فَجَاءَ يَوْمًا بشيءٍ فأكلَ مِنْهُ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ لَهُ الْغُلَامُ: تَدْرِي مَا هَذَا؟ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ: وَمَا هُوَ؟ قَالَ: كُنْتُ تَكَهَّنْتُ لِإِنْسَانٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَا أُحسِنُ الكهَانةَ إِلاَّ أَنِّي خدَعتُه فلَقيَني فَأَعْطَانِي بِذَلِكَ فَهَذَا الَّذِي أَكَلْتَ مِنْهُ قَالَتْ: فَأَدْخَلَ أَبُو بَكْرٍ يَدَهُ فَقَاءَ كُلَّ شَيْءٍ فِي بَطْنه. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Bakrning bir gʻulomi (xizmatkori) bor edi, u (Abu Bakrga) xiroj (daromad) keltirardi va Abu Bakr uning xirojidan yer edi. Bir kuni u (gʻulom) bir narsa keltirdi, Abu Bakr undan yedi. Shunda gʻulom unga: «Bu nima ekanini bilasanmi?» dedi. Abu Bakr: «U nima?» dedi. (Gʻulom:) «Men johiliyatda bir kishiga kohinlik (folbinlik) qilgandim — holbuki men kohinlikni bilmasdim, faqat uni aldagandim. U menga yoʻliqib, shu (xizmat) evaziga (haqini) berdi. Sen yegan narsa mana shudir», dedi. Shunda Abu Bakr qoʻlini (ogʻziga) solib, qornidagi hamma narsani qusib tashladi.Абу Бакрнинг бир ғуломи (хизматкори) бор эди, у (Абу Бакрга) хирож (даромад) келтирарди ва Абу Бакр унинг хирожидан ер эди. Бир куни у (ғулом) бир нарса келтирди, Абу Бакр ундан еди. Шунда ғулом унга: «Бу нима эканини биласанми?» деди. Абу Бакр: «У нима?» деди. (Ғулом:) «Мен жоҳилиятда бир кишига коҳинлик (фолбинлик) қилгандим — ҳолбуки мен коҳинликни билмасдим, фақат уни алдагандим. У менга йўлиқиб, шу (хизмат) эвазига (ҳақини) берди. Сен еган нарса мана шудир», деди. Шунда Абу Бакр қўлини (оғзига) солиб, қорнидаги ҳамма нарсани қусиб ташлади.