وَعَن قيس بن أبي غَرزَة قَالَ: كُنَّا نُسَمَّى فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السَّمَاسِرَةَ فَمَرَّ بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمَّانَا بِاسْمٍ هُوَ أَحْسَنُ مِنْهُ فَقَالَ: «يَا مَعْشَرَ التُّجَّارِ إِنَّ الْبَيْعَ يَحْضُرُهُ اللَّغْوُ وَالْحَلِفُ فَشُوبُوهُ بِالصَّدَقَةِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
Qays ibn Abu Gʻaraza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ davrida samosira (dallollar) deb atalar edik. Bir kuni Rasululloh ﷺ yonimizdan oʻtdilar va bizni undan koʻra chiroyliroq nom bilan atadilar. U zot: «Ey tojirlar jamoasi! Albatta, savdo-sotiqda qasam va behuda gaplar boʻladi. Bas, uni sadaqa bilan aralashtiringlar», dedilar.Қайс ибн Абу Ғараза (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ даврида самосира (даллоллар) деб аталар эдик. Бир куни Расулуллоҳ ﷺ ёнимиздан ўтдилар ва бизни ундан кўра чиройлироқ ном билан атадилар. У зот: «Эй тожирлар жамоаси! Албатта, савдо-сотиқда қасам ва беҳуда гаплар бўлади. Бас, уни садақа билан аралаштиринглар», дедилар.