Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ikki savdolashuvchi savdolashganda, ularning har biri, ajralishmaguncha, oʻz savdosini (bekor qilishda) ixtiyorlidir; yoki ularning savdosi ixtiyor (sharti) bilan boʻlsa — agar savdolari ixtiyor bilan boʻlsa, savdo qatʼiy boʻlibdi», — dedilar. Ibn Abu Umar oʻz rivoyatida shuni qoʻshdi: Nofiʼ dediki: U (Ibn Umar) bir kishi bilan savdolashib, undan (savdoni) bekor qilmoqchi boʻlmasa, oʻrnidan turib, biroz yurar, soʻng yana uning oldiga qaytar edi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Икки савдолашувчи савдолашганда, уларнинг ҳар бири, ажралишмагунча, ўз савдосини (бекор қилишда) ихтиёрлидир; ёки уларнинг савдоси ихтиёр (шарти) билан бўлса — агар савдолари ихтиёр билан бўлса, савдо қатъий бўлибди», — дедилар. Ибн Абу Умар ўз ривоятида шуни қўшди: Нофиъ дедики: У (Ибн Умар) бир киши билан савдолашиб, ундан (савдони) бекор қилмоқчи бўлмаса, ўрнидан туриб, бироз юрар, сўнг яна унинг олдига қайтар эди.