وَعَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ رَجُلٌ أَهْدَى إِلَيَّ قَوْسًا مِمَّنْ كُنْتُ أُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَالْقُرْآنَ وَلَيْسَتْ بِمَالٍ فَأَرْمِي عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ: «إِنْ كُنْتَ تُحِبُّ أَنْ تُطَوَّقَ طَوْقًا مِنْ نَارٍ فَاقْبَلْهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Suffa ahlidan baʼzi kishilarga yozuvni va Qurʼonni oʻrgatdim. Ulardan bir kishi menga bir yoy hadya qildi. Men: ‹Bu mol emas, men u bilan Aziz va Jalil boʻlgan Allohning yoʻlida (oʻq) otaman. Albatta, Rasululloh ﷺ huzurlariga borib, u zotdan soʻrayman›, dedim. Soʻng u zotning huzurlariga keldim va: ‹Ey Allohning Rasuli, men yozuvni va Qurʼonni oʻrgatib turgan kishilardan biri menga yoy hadya qildi, bu mol emas, men u bilan Allohning yoʻlida (oʻq) otaman›, dedim. U zot: ‹Agar oʻzingni oʻtdan boʻlgan bir halqa bilan halqalanishingni yoqtirsang, uni qabul qil›, dedilar».Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Суффа аҳлидан баъзи кишиларга ёзувни ва Қуръонни ўргатдим. Улардан бир киши менга бир ёй ҳадя қилди. Мен: ‹Бу мол эмас, мен у билан Азиз ва Жалил бўлган Аллоҳнинг йўлида (ўқ) отаман. Албатта, Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бориб, у зотдан сўрайман›, дедим. Сўнг у зотнинг ҳузурларига келдим ва: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, мен ёзувни ва Қуръонни ўргатиб турган кишилардан бири менга ёй ҳадя қилди, бу мол эмас, мен у билан Аллоҳнинг йўлида (ўқ) отаман›, дедим. У зот: ‹Агар ўзингни ўтдан бўлган бир ҳалқа билан ҳалқаланишингни ёқтирсанг, уни қабул қил›, дедилар».