وَعَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ: أَنَّهُ كَانَتْ لَهُ عضد من نخل فِي حَائِطِ رَجُلٍ مِنَ الْأَنْصَارِ وَمَعَ الرَّجُلِ أَهْلُهُ فَكَانَ سَمُرَةُ يَدْخُلُ عَلَيْهِ فَيَتَأَذَّى بِهِ فَأتى النَّبِي صلى الله عَلَيْهِ وَسلم فذكرذلك لَهُ فَطَلَبَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم ليَبِيعهُ فَأبى فَطلب أَن يناقله فَأَبَى قَالَ: «فَهَبْهُ لَهُ وَلَكَ كَذَا» أَمْرًا رَغْبَةً فِيهِ فَأَبَى فَقَالَ: «أَنْتَ مُضَارٌّ» فَقَالَ لِلْأَنْصَارِيِّ: «اذْهَبْ فَاقْطَعْ نَخْلَهُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Abu Jaʼfar Muhammad ibn Ali (rahimahulloh) Samura ibn Jundub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: Uning (Samuraning) ansorlardan boʻlgan bir kishining bogʻida bir qator xurmo daraxti bor edi. U kishi oilasi bilan (oʻsha bogʻda) yashar edi. Samura xurmosiga (qarashga) kirib turar, bu esa u (ansoriy)ga ozor berar va ogʻir botar edi. Shunda u (ansoriy) Samuradan oʻsha (xurmolarni) sotishni soʻradi, lekin u (Samura) bosh tortdi. Soʻng undan boshqa narsaga almashtirib berishini soʻradi, u yana bosh tortdi. Bas, u (ansoriy) Paygʻambar ﷺ huzurlariga kelib, buni u zotga aytdi. Paygʻambar ﷺ undan (Samuradan) uni (xurmoni) sotishni soʻradilar, u bosh tortdi. Soʻng undan boshqa narsaga almashtirishni soʻradilar, u yana bosh tortdi. U zot ﷺ: «Uni unga hadya qilib bergin, senga buncha-buncha (savob) boʻladi», deb uni unda (savobda) ragʻbatlantirdilar, lekin u bosh tortdi. Shunda u zot ﷺ: «Sen zarar yetkazuvchisan», dedilar. Soʻngra Rasululloh ﷺ ansoriyga: «Borib, uning xurmosini yulib (kovlab) tashla», dedilar.Абу Жаъфар Муҳаммад ибн Али (раҳимаҳуллоҳ) Самура ибн Жундуб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: Унинг (Самуранинг) ансорлардан бўлган бир кишининг боғида бир қатор хурмо дарахти бор эди. У киши оиласи билан (ўша боғда) яшар эди. Самура хурмосига (қарашга) кириб турар, бу эса у (ансорий)га озор берар ва оғир ботар эди. Шунда у (ансорий) Самурадан ўша (хурмоларни) сотишни сўради, лекин у (Самура) бош тортди. Сўнг ундан бошқа нарсага алмаштириб беришини сўради, у яна бош тортди. Бас, у (ансорий) Пайғамбар ﷺ ҳузурларига келиб, буни у зотга айтди. Пайғамбар ﷺ ундан (Самурадан) уни (хурмони) сотишни сўрадилар, у бош тортди. Сўнг ундан бошқа нарсага алмаштиришни сўрадилар, у яна бош тортди. У зот ﷺ: «Уни унга ҳадя қилиб бергин, сенга бунча-бунча (савоб) бўлади», деб уни унда (савобда) рағбатлантирдилар, лекин у бош тортди. Шунда у зот ﷺ: «Сен зарар етказувчисан», дедилар. Сўнгра Расулуллоҳ ﷺ ансорийга: «Бориб, унинг хурмосини юлиб (ковлаб) ташла», дедилар.