وَيُرْوَى عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا وَصِيَّةَ لِوَارِثٍ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ الْوَرَثَةُ» مُنْقَطِعٌ هَذَا لَفْظُ الْمَصَابِيحِ. وَفِي رِوَايَةِ الدَّارَقُطْنِيِّ: قَالَ: «لَا تَجُوزُ وَصِيَّةٌ لِوَارِثٍ إِلَّا أَنْ يَشَاء الْوَرَثَة»
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan munqatiʼ (uzuq sanad) tarzda rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Vorisga vasiyat yoʻq, magar vorislar (buni) xohlasalar», dedilar. Bu «Masobih» lafzidir. Doraqutniy rivoyatida esa u zot ﷺ: «Vorisga vasiyat joiz emas, magar vorislar (buni) xohlasalar», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан мунқатиъ (узуқ санад) тарзда ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ворисга васият йўқ, магар ворислар (буни) хоҳласалар», дедилар. Бу «Масобиҳ» лафзидир. Дорақутний ривоятида эса у зот ﷺ: «Ворисга васият жоиз эмас, магар ворислар (буни) хоҳласалар», дедилар.