Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Men xotinimdan azl qilaman (qoʻshilish chogʻida nutfani tashqariga toʻkaman)», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Nega bunday qilasan?» dedilar. Haligi kishi: «Men uning bolasidan — yoki bolalaridan — qoʻrqaman (zarar yetmasin deyman)», dedi. Rasululloh ﷺ: «Agar shu (azl) zarar yetkazadigan boʻlganida, forslar bilan rumliklarga zarar yetkazgan boʻlardi», dedilar. Zuhayr oʻz rivoyatida: «Agar shu uchun boʻlsa, (qilma!) Bu narsa na forslarga, na rumliklarga zarar yetkazdi», dedi.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Мен хотинимдан азл қиламан (қўшилиш чоғида нутфани ташқарига тўкаман)», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Нега бундай қиласан?» дедилар. Ҳалиги киши: «Мен унинг боласидан — ёки болаларидан — қўрқаман (зарар етмасин дейман)», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар шу (азл) зарар етказадиган бўлганида, форслар билан румликларга зарар етказган бўларди», дедилар. Зуҳайр ўз ривоятида: «Агар шу учун бўлса, (қилма!) Бу нарса на форсларга, на румликларга зарар етказди», деди.