Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ safarga chiqmoqchi boʻlgan har safar, u zot — zavjalaridan qaysi biri u bilan (birga) borishni — qurʼa (chek) tashlab (aniqlar) edi; ismi chiqqanini oʻzi bilan olar edi. U zot ularning har biriga bir kun va bir kechani belgilab qoʻygan edi. Lekin Savda bint Zamʼa oʻz (navbati) kuni va kechasini — Allohning Rasuli ﷺ ning roziligini (mamnunligini) istab — Paygʻambar ﷺ ning zavjasi Oishaga berdi (voz kechdi).Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ сафарга чиқмоқчи бўлган ҳар сафар, у зот — завжаларидан қайси бири у билан (бирга) боришни — қуръа (чек) ташлаб (аниқлар) эди; исми чиққанини ўзи билан олар эди. У зот уларнинг ҳар бирига бир кун ва бир кечани белгилаб қўйган эди. Лекин Савда бинт Замъа ўз (навбати) куни ва кечасини — Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг розилигини (мамнунлигини) истаб — Пайғамбар ﷺ нинг завжаси Оишага берди (воз кечди).