وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ عِنْده فَقَالَت: زَوْجِي صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ يَضْرِبُنِي إِذَا صَلَّيْتُ وَيُفَطِّرُنِي إِذَا صُمْتُ وَلَا يُصَلِّي الْفَجْرَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ قَالَ: وَصَفْوَانُ عِنْدَهُ قَالَ: فَسَأَلَهُ عَمَّا قَالَت فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَّا قَوْلُهَا: يَضْرِبُنِي إِذَا صَلَّيْتُ فَإِنَّهَا تَقْرَأُ بِسُورَتَيْنِ وَقَدْ نَهَيْتُهَا قَالَ: فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْ كَانَتْ سُورَةً وَاحِدَةً لَكَفَتِ النَّاسَ» . قَالَ: وَأَمَّا قَوْلُهَا يُفَطِّرُنِي إِذَا صُمْتُ فَإِنَّهَا تَنْطَلِقُ تَصُوم وَأَنا رجل شَاب فَلَا أَصْبِر فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَصُومُ امْرَأَةٌ إِلَّا بِإِذْنِ زَوْجِهَا» وَأَمَّا قَوْلُهَا: إِنِّي لَا أُصَلِّي حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإنَّا أهل بَيت قد عرف لنا ذَاك لَا نَكَادُ نَسْتَيْقِظُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ قَالَ: «فَإِذَا اسْتَيْقَظْتَ يَا صَفْوَانُ فَصَلِّ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
Abu Said (al-Xudriy) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Biz Paygʻambar ﷺ ning huzurlarida turganimizda, bir ayol u zotning oldilariga keldi va: «Yo Rasululloh, erim Safvon ibn al-Muattal namoz oʻqisam, meni uradi, roʻza tutsam, roʻzamni ochiradi va quyosh chiqquncha bomdod namozini oʻqimaydi», dedi. (Roviy) aytdi: Safvon esa u zotning huzurlarida edi. (Roviy) aytdi: Shunda u zot Safvondan ayol aytgan narsalar haqida soʻradilar. Safvon: «Yo Rasululloh, uning ‹namoz oʻqisam, meni uradi› degan soʻziga kelsak, u (bir rakatda) ikkita sura oʻqiydi, men esa unga (bundan) qaytargan edim», dedi. (Roviy) aytdi: Shunda u zot: «Agar bitta sura boʻlsa, odamlarga kifoya qiladi», dedilar. (Safvon dedi:) «Uning ‹roʻzamni ochiradi› degan soʻziga kelsak, u (mendan soʻramay) borib roʻza tutadi, men esa yosh yigit kishiman, sabr qila olmayman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ oʻsha kuni: «Ayol kishi eri iznisiz roʻza tutmasin», dedilar. (Safvon dedi:) «Uning ‹quyosh chiqquncha namoz oʻqimayman› degan soʻziga kelsak, biz shunday bir xonadon ahllarimizki, bu bilan tanilganmiz — quyosh chiqquncha deyarli uygʻonmaymiz», dedi. U zot: «Uygʻonganingda namoz oʻqi», dedilar. Abu Dovud aytdi: Buni Hammod — yaʼni ibn Salama — Humayd yoki Sobitdan, u Abul Mutavakkildan rivoyat qilgan.Абу Саид (ал-Худрий) (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Биз Пайғамбар ﷺ нинг ҳузурларида турганимизда, бир аёл у зотнинг олдиларига келди ва: «Ё Расулуллоҳ, эрим Сафвон ибн ал-Муаттал намоз ўқисам, мени уради, рўза тутсам, рўзамни очиради ва қуёш чиққунча бомдод намозини ўқимайди», деди. (Ровий) айтди: Сафвон эса у зотнинг ҳузурларида эди. (Ровий) айтди: Шунда у зот Сафвондан аёл айтган нарсалар ҳақида сўрадилар. Сафвон: «Ё Расулуллоҳ, унинг ‹намоз ўқисам, мени уради› деган сўзига келсак, у (бир ракатда) иккита сура ўқийди, мен эса унга (бундан) қайтарган эдим», деди. (Ровий) айтди: Шунда у зот: «Агар битта сура бўлса, одамларга кифоя қилади», дедилар. (Сафвон деди:) «Унинг ‹рўзамни очиради› деган сўзига келсак, у (мендан сўрамай) бориб рўза тутади, мен эса ёш йигит кишиман, сабр қила олмайман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ўша куни: «Аёл киши эри изнисиз рўза тутмасин», дедилар. (Сафвон деди:) «Унинг ‹қуёш чиққунча намоз ўқимайман› деган сўзига келсак, биз шундай бир хонадон аҳлларимизки, бу билан танилганмиз — қуёш чиққунча деярли уйғонмаймиз», деди. У зот: «Уйғонганингда намоз ўқи», дедилар. Абу Довуд айтди: Буни Ҳаммод — яъни ибн Салама — Ҳумайд ёки Собитдан, у Абул Мутаваккилдан ривоят қилган.