Salama ibn Saxr al-Bayoziy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men ayollar bilan boshqalar uchun nasib boʻlmagan darajada koʻp (yaqinlik) qiladigan kishi edim. Ramazon oyi kirgach, xotinim bilan biror narsa qilib qoʻyishdan va bu (gunoh) tongga qadar menga ergashib yurishidan qoʻrqib, Ramazon oyi tugaguniga qadar undan zihor qildim (yaʼni: ‹Sen menga onamning beli kabisan› dedim). Bir kecha u menga xizmat qilib turganida, ungina (badanidan) bir narsa menga ochilib qoldi. Men shu zahoti uning ustiga sapchib chiqdim. Tong otgach, qavmim oldiga chiqib, ularga voqeani xabar berdim va: ‹Men bilan Rasululloh ﷺ huzurlariga yuringlar›, dedim. Ular: ‹Yoʻq, vallohi (bormaymiz)›, dedilar. Shunda men Paygʻambar ﷺ huzurlariga bordim va u zotga xabar berdim. U zot: ‹Sen shu (ishni qilding)mi, ey Salama?› dedilar. Men: ‹Men shuni (qildim), ey Rasululloh, ikki marta (shunday boʻldi), men Allohning amriga sabr qiluvchiman, Alloh sizga koʻrsatgan narsa boʻyicha men haqimda hukm qiling›, dedim. U zot: ‹Bir qul ozod qil›, dedilar. Men: ‹Sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, bundan boshqa qulim yoʻq›, deb boʻynimning sirtiga urdim. U zot: ‹Unda ketma-ket ikki oy roʻza tut›, dedilar. Men: ‹Men bu (balo)ga roʻzadan (yaʼni och qolishdan) boshqa narsadan giriftor boʻldimmi?› dedim. U zot: ‹Unda oltmish miskinga bir vasq xurmo yedir›, dedilar. Men: ‹Sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, biz oziq-ovqatsiz, och kechalar oʻtkazdik›, dedim. U zot: ‹Unda Banu Zurayqning sadaqa egasi (yigʻuvchisi) oldiga bor, u uni senga bersin. Soʻng oltmish miskinga bir vasq xurmo yedir, qolganini esa oʻzing va oilang yenglar›, dedilar. Soʻng men qavmim oldiga qaytdim va: ‹Men sizlarning oldingizda torchilik va yomon fikrni, Paygʻambar ﷺ huzurlarida esa kenglik va yaxshi fikrni topdim. U zot menga sizlarning sadaqangizni (berishni) buyurdilar›, dedim.» Ibnul-Alo (rivoyatida) qoʻshimcha qildi: «Ibn Idris aytdi: ‹Bayoza Banu Zurayqdan boʻlgan bir urugʻdir.›»Салама ибн Сахр ал-Баёзий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен аёллар билан бошқалар учун насиб бўлмаган даражада кўп (яқинлик) қиладиган киши эдим. Рамазон ойи киргач, хотиним билан бирор нарса қилиб қўйишдан ва бу (гуноҳ) тонгга қадар менга эргашиб юришидан қўрқиб, Рамазон ойи тугагунига қадар ундан зиҳор қилдим (яъни: ‹Сен менга онамнинг бели кабисан› дедим). Бир кеча у менга хизмат қилиб турганида, унгина (баданидан) бир нарса менга очилиб қолди. Мен шу заҳоти унинг устига сапчиб чиқдим. Тонг отгач, қавмим олдига чиқиб, уларга воқеани хабар бердим ва: ‹Мен билан Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига юринглар›, дедим. Улар: ‹Йўқ, валлоҳи (бормаймиз)›, дедилар. Шунда мен Пайғамбар ﷺ ҳузурларига бордим ва у зотга хабар бердим. У зот: ‹Сен шу (ишни қилдинг)ми, эй Салама?› дедилар. Мен: ‹Мен шуни (қилдим), эй Расулуллоҳ, икки марта (шундай бўлди), мен Аллоҳнинг амрига сабр қилувчиман, Аллоҳ сизга кўрсатган нарса бўйича мен ҳақимда ҳукм қилинг›, дедим. У зот: ‹Бир қул озод қил›, дедилар. Мен: ‹Сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, бундан бошқа қулим йўқ›, деб бўйнимнинг сиртига урдим. У зот: ‹Унда кетма-кет икки ой рўза тут›, дедилар. Мен: ‹Мен бу (бало)га рўзадан (яъни оч қолишдан) бошқа нарсадан гирифтор бўлдимми?› дедим. У зот: ‹Унда олтмиш мискинга бир васқ хурмо едир›, дедилар. Мен: ‹Сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, биз озиқ-овқатсиз, оч кечалар ўтказдик›, дедим. У зот: ‹Унда Бану Зурайқнинг садақа эгаси (йиғувчиси) олдига бор, у уни сенга берсин. Сўнг олтмиш мискинга бир васқ хурмо едир, қолганини эса ўзинг ва оиланг енглар›, дедилар. Сўнг мен қавмим олдига қайтдим ва: ‹Мен сизларнинг олдингизда торчилик ва ёмон фикрни, Пайғамбар ﷺ ҳузурларида эса кенглик ва яхши фикрни топдим. У зот менга сизларнинг садақангизни (беришни) буюрдилар›, дедим.» Ибнул-Ало (ривоятида) қўшимча қилди: «Ибн Идрис айтди: ‹Баёза Бану Зурайқдан бўлган бир уруғдир.›»