وَعَن الْمَلِيحِ عَنْ أَبِيهِ: أَنَّ رَجُلًا أَعْتَقَ شِقْصًا مِنْ غُلَامٍ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «لَيْسَ لِلَّهِ شَرِيكٌ» فَأَجَازَ عتقه. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abul-Validt-Tayolisiy bizga rivoyat qilib dedi: Hammom bizga rivoyat qilib dedi. (Boshqa sanad bilan) Muhammad ibn Kasir ham bizga rivoyat qildi, maʼnosi shu: Hammom bizga xabar berib dedi: U Qatodadan, u Abul-Malihdan — Abul-Valid: «otasidan», dedi — rivoyat qildiki, bir kishi oʻziga tegishli qulning bir ulushini ozod qildi. Bu Nabiy ﷺ ga aytildi, U zot: «Allohga sherik yoʻq», dedilar. Ibn Kasir oʻz hadisida shuni qoʻshdi: Shunda Nabiy ﷺ uning ozod qilishini joriy etdilar.Абул-Валидт-Таёлисий бизга ривоят қилиб деди: Ҳаммом бизга ривоят қилиб деди. (Бошқа санад билан) Муҳаммад ибн Касир ҳам бизга ривоят қилди, маъноси шу: Ҳаммом бизга хабар бериб деди: У Қатодадан, у Абул-Малиҳдан — Абул-Валид: «отасидан», деди — ривоят қилдики, бир киши ўзига тегишли қулнинг бир улушини озод қилди. Бу Набий ﷺ га айтилди, У зот: «Аллоҳга шерик йўқ», дедилар. Ибн Касир ўз ҳадисида шуни қўшди: Шунда Набий ﷺ унинг озод қилишини жорий этдилар.