Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan bir kishi Xaybarda oʻldirilgan holda topib olindi. Uning egalari (qarindoshlari) Nabiy ﷺ huzuriga borib, buni u zotga aytishdi. U zot: «Doʻstingizning oʻldirilganiga guvohlik beradigan ikki guvohingiz bormi?» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, u yerda musulmonlardan birorta ham kishi yoʻq edi, faqat yahudlar bor edi va ular bundan-da kattaroq ishga jurʼat qiladilar», deyishdi. U zot: «Unda ulardan ellik kishini tanlab, ularga qasam ichdiringlar», dedilar. Ular esa (bunga) koʻnmadilar. Shunda Nabiy ﷺ uning xunini oʻz (mol)laridan toʻladilar.Рофиъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ансорлардан бир киши Хайбарда ўлдирилган ҳолда топиб олинди. Унинг эгалари (қариндошлари) Набий ﷺ ҳузурига бориб, буни у зотга айтишди. У зот: «Дўстингизнинг ўлдирилганига гувоҳлик берадиган икки гувоҳингиз борми?» дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, у ерда мусулмонлардан бирорта ҳам киши йўқ эди, фақат яҳудлар бор эди ва улар бундан-да каттароқ ишга журъат қиладилар», дейишди. У зот: «Унда улардан эллик кишини танлаб, уларга қасам ичдиринглар», дедилар. Улар эса (бунга) кўнмадилар. Шунда Набий ﷺ унинг хунини ўз (мол)ларидан тўладилар.