وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَزْهَرِ قَالَ: كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ أُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَقَالَ لِلنَّاسِ: «اضْرِبُوهُ» فَمِنْهُمْ مَنْ ضَرَبَهُ بِالنِّعَالِ وَمِنْهُمْ مَنْ ضَرَبَهُ بِالْعَصَا وَمِنْهُمْ مَنْ ضَرَبَهُ بِالْمِيتَخَةِ. قَالَ ابْنُ وَهْبٍ: يَعْنِي الْجَرِيدَةَ الرَّطْبَةَ ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُرَابًا مِنَ الْأَرْضِ فَرَمَى بِهِ فِي وجهِه. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abdurrahmon ibn Azhar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytadi: Goʻyo men Rasululloh ﷺni hozir koʻrib turgandekman, u zot manzilgohlar orasida Xolid ibnul-Validning manzilini izlab yurardilar. Shu holatda turganlarida, oldilariga aroq ichgan bir kishi keltirildi. U zot odamlarga: «Uni uringlar!» dedilar. Shunda ulardan baʼzilari uni poyabzallari bilan urdi, baʼzilari uni hassa bilan urdi, baʼzilari uni mitaxa bilan urdi. — Ibn Vahb: mitaxa hoʻl xurmo shoxidir, dedi. — Soʻng Rasululloh ﷺ yerdan bir hovuch tuproq olib, uning yuziga sepdilar.Абдурраҳмон ибн Азҳар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтади: Гўё мен Расулуллоҳ ﷺни ҳозир кўриб тургандекман, у зот манзилгоҳлар орасида Холид ибнул-Валиднинг манзилини излаб юрардилар. Шу ҳолатда турганларида, олдиларига ароқ ичган бир киши келтирилди. У зот одамларга: «Уни уринглар!» дедилар. Шунда улардан баъзилари уни поябзаллари билан урди, баъзилари уни ҳасса билан урди, баъзилари уни митаха билан урди. — Ибн Ваҳб: митаха ҳўл хурмо шохидир, деди. — Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ердан бир ҳовуч тупроқ олиб, унинг юзига сепдилар.