وَعَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ: بَايَعْنَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِي الْعُسْرِ وَالْيُسْرِ وَالْمَنْشَطِ وَالْمَكْرَهِ وَعَلَى أَثَرَةٍ عَلَيْنَا وَعَلَى أَنْ لَا نُنَازِعَ الْأَمْرَ أَهْلَهُ وَعَلَى أَنْ نَقُولَ بِالْحَقِّ أَيْنَمَا كُنَّا لَا نَخَافُ فِي اللَّهِ لَوْمَةَ لَائِمٍ. وَفِي رِوَايَةٍ: وَعَلَى أَنْ لَا نُنَازِعَ الْأَمْرَ أَهْلَهُ إِلَّا أَنْ تَرَوْا كُفْرًا بَوَاحًا عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فِيهِ بُرْهَانٌ
Ubodat ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: biz Rasululloh ﷺ ga qiyinchilik va osonlikda, yoqimli va yoqimsiz holatda, oʻzimizdan (boshqalar) ustun qoʻyilganida ham (amirga) quloq solib, itoat qilishga; ish ahliga (lavozim egalariga) ish (hokimiyat) borasida tortishmaslikka; qayerda boʻlsak ham, Alloh (yoʻlida) hech bir tanqidchining tanqididan qoʻrqmay, haqni soʻzlashga bayʼat berdik.Убодат ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: биз Расулуллоҳ ﷺ га қийинчилик ва осонликда, ёқимли ва ёқимсиз ҳолатда, ўзимиздан (бошқалар) устун қўйилганида ҳам (амирга) қулоқ солиб, итоат қилишга; иш аҳлига (лавозим эгаларига) иш (ҳокимият) борасида тортишмасликка; қаерда бўлсак ҳам, Аллоҳ (йўлида) ҳеч бир танқидчининг танқидидан қўрқмай, ҳақни сўзлашга байъат бердик.