عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَا مِنْ حَاكِمٍ يَحْكُمُ بَيْنَ النَّاسِ إِلَّا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَلَكٌ آخِذٌ بِقَفَاهُ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَإِنْ قَالَ: أَلْقِهْ أَلْقَاهُ فِي مَهْوَاةٍ أَرْبَعِينَ خَرِيفًا ". رَوَاهُ أَحْمَدُ وَابْنُ مَاجَهْ والْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَان
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlar orasida hukm chiqargan har bir hokim qiyomat kunida bir farishta uning ensasidan ushlab kelgan holida keladi. Soʻng u farishta boshini osmonga koʻtaradi. Agar U: ‹Uni tashla› desa, uni qirq yil (chuqurligidagi) tubsizlikka tashlaydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар орасида ҳукм чиқарган ҳар бир ҳоким қиёмат кунида бир фаришта унинг энсасидан ушлаб келган ҳолида келади. Сўнг у фаришта бошини осмонга кўтаради. Агар У: ‹Уни ташла› деса, уни қирқ йил (чуқурлигидаги) тубсизликка ташлайди», дедилар.