عَن أَبِي قَتَادَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ فِيهِمْ فَذَكَرَ لَهُمْ أَنَّ الْجِهَادَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْإِيمَانَ بِاللَّهِ أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُكَفَّرُ عَنَى خَطَايَايَ؟ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «نِعْمَ إِنْ قُتِلْتَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَنْتَ صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ مُقْبِلٌّ غَيْرُ مُدْبِرٍ» . ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «كَيْفَ قُلْتَ؟» فَقَالَ: أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَيُكَفَّرُ عَنِّي خَطَايَايَ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «نَعَمْ وَأَنْتَ صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ مُقْبِلٌ غَيْرُ مُدْبِرٍ إِلَّا الدَّيْنَ فَإِنَّ جِبْرِيلَ قَالَ لِي ذَلِكَ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ular orasida turib, Alloh yoʻlidagi jihod va Allohga boʻlgan iymon eng afzal amallar ekanini ularga zikr qildilar. Shunda bir kishi turib: «Ey Allohning Rasuli, agar Alloh yoʻlida oʻldirilsam, xatolarim kechiriladimi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Ha, agar Alloh yoʻlida sabrli, savobni umid qilgan, (dushmanga) yuzlangan, qochmagan holda oʻldirilsang (kechiriladi)», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Qanday deding?» dedilar. (U:) «Agar Alloh yoʻlida oʻldirilsam, xatolarim kechiriladimi, dedim», dedi. Rasululloh ﷺ: «Ha, sen sabrli, savobni umid qilgan, (dushmanga) yuzlangan, qochmagan holingda — qarzdan boshqasi (kechiriladi). Chunki Jibril menga shuni aytdi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Anas, Muhammad ibn Jahsh va Abu Hurayradan (ham hadislar bor). Bu hadis hasan sahihdir. Baʼzilar bu hadisni Said al-Maqburiydan, u Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshash rivoyat qilgan. Yahyo ibn Said al-Ansoriy va boshqa bir necha kishi buni Said al-Maqburiydan, u Abdulloh ibn Abu Qatodadan, u otasidan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshash rivoyat qilishgan. Bu (rivoyat) Said al-Maqburiyning Abu Hurayradan (qilgan) hadisidan sahihroqdir.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ улар орасида туриб, Аллоҳ йўлидаги жиҳод ва Аллоҳга бўлган иймон энг афзал амаллар эканини уларга зикр қилдилар. Шунда бир киши туриб: «Эй Аллоҳнинг Расули, агар Аллоҳ йўлида ўлдирилсам, хатоларим кечириладими?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳа, агар Аллоҳ йўлида сабрли, савобни умид қилган, (душманга) юзланган, қочмаган ҳолда ўлдирилсанг (кечирилади)», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Қандай дединг?» дедилар. (У:) «Агар Аллоҳ йўлида ўлдирилсам, хатоларим кечириладими, дедим», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳа, сен сабрли, савобни умид қилган, (душманга) юзланган, қочмаган ҳолингда — қарздан бошқаси (кечирилади). Чунки Жибрил менга шуни айтди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Анас, Муҳаммад ибн Жаҳш ва Абу Ҳурайрадан (ҳам ҳадислар бор). Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Баъзилар бу ҳадисни Саид ал-Мақбурийдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан шунга ўхшаш ривоят қилган. Яҳё ибн Саид ал-Ансорий ва бошқа бир неча киши буни Саид ал-Мақбурийдан, у Абдуллоҳ ибн Абу Қатодадан, у отасидан, у Набий ﷺдан шунга ўхшаш ривоят қилишган. Бу (ривоят) Саид ал-Мақбурийнинг Абу Ҳурайрадан (қилган) ҳадисидан саҳиҳроқдир.