Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Fuqaym al-Laxmiy unga: «Sen mana bu ikki nishon orasida (otish mashqi qilib) qatnab yuribsan, holbuki sen keksa odamsan, bu senga ogʻir keladi-ku», dedi. Uqba: «Agar men Rasululloh ﷺ dan eshitgan bir soʻzim boʻlmaganida, bunga ozor chekmasdim (qiynalmasdim)», dedi. (U soʻz): (Rasululloh ﷺ) «Kim otishni oʻrganib, soʻng uni tark etsa, u bizdan emas», yoki «u (Allohga) osiy boʻlibdi», dedilar.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Фуқайм ал-Лахмий унга: «Сен мана бу икки нишон орасида (отиш машқи қилиб) қатнаб юрибсан, ҳолбуки сен кекса одамсан, бу сенга оғир келади-ку», деди. Уқба: «Агар мен Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган бир сўзим бўлмаганида, бунга озор чекмасдим (қийналмасдим)», деди. (У сўз): (Расулуллоҳ ﷺ) «Ким отишни ўрганиб, сўнг уни тарк этса, у биздан эмас», ёки «у (Аллоҳга) осий бўлибди», дедилар.