وَعَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ: أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَهْطًا وَأَنَا جَالِسٌ فَتَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم مِنْهُم رَجُلًا وَهُوَ أَعْجَبُهُمْ إِلَيَّ فَقُمْتُ فَقُلْتُ: مَا لَكَ عَنْ فُلَانٍ؟ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُرَاهُ مُؤْمِنًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أوْ مُسلما» ذكرَ سَعْدٌ ثَلَاثًا وَأَجَابَهُ بِمِثْلِ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ: «إِنِّي لَأُعْطِي الرَّجُلَ وَغَيْرُهُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْهُ خَشْيَةَ أَنْ يُكَبَّ فِي النَّارِ عَلَى وَجْهِهِ» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ. وَفِي رِوَايَةٍ لَهُمَا: قَالَ الزُّهْرِيُّ: فترى: أَن الْإِسْلَام الْكَلِمَة وَالْإِيمَان الْعَمَل الصَّالح
Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir guruh odamlarga (zakot mablagʻidan) biror narsa taqsimladi — men ular orasida oʻtirgan edim — lekin u zot men eng yaxshisi deb hisoblagan bir kishini (bermay) qoldirdilar. Bas, men Rasululloh ﷺ ning oldiga borib, undan maxfiy (yaʼni yaqinlashib): «Nega siz oʻsha kishini (bermay) qoldirdingiz? Allohga qasamki, men uni moʻmin deb hisoblayman», — dedim. Paygʻambar ﷺ: «Yoki shunchaki musulmon (yaʼni Allohga boʻysungan)?» — dedilar. Men bir oz jim qoldim, lekin u haqida bilgan narsam tufayli savolimni takrorlamasdan tura olmadim. Men: «Yo Allohning Paygʻambari, nega siz oʻsha kishini (bermay) qoldirdingiz? Allohga qasamki, men uni moʻmin deb hisoblayman», — dedim. Paygʻambar ﷺ: «Yoki shunchaki musulmon?» — dedilar. Men yana bir oz jim qoldim, lekin u haqida bilgan narsam tufayli savolimni takrorlamasdan tura olmadim. Men: «Yo Rasululloh, nega siz oʻsha kishini (bermay) qoldirdingiz? Allohga qasamki, men uni moʻmin deb hisoblayman», — dedim. Paygʻambar ﷺ: «Yoki shunchaki musulmon?» — dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Men bir kishiga beraman — holbuki boshqasi menga sevimliroq — chunki u (birinchisi) yuziga doʻzax oʻtiga (Islomdan qaytib) tashlanishidan qoʻrqaman», — dedilar.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир гуруҳ одамларга (закот маблағидан) бирор нарса тақсимлади — мен улар орасида ўтирган эдим — лекин у зот мен энг яхшиси деб ҳисоблаган бир кишини (бермай) қолдирдилар. Бас, мен Расулуллоҳ ﷺ нинг олдига бориб, ундан махфий (яъни яқинлашиб): «Нега сиз ўша кишини (бермай) қолдирдингиз? Аллоҳга қасамки, мен уни мўмин деб ҳисоблайман», — дедим. Пайғамбар ﷺ: «Ёки шунчаки мусулмон (яъни Аллоҳга бўйсунган)?» — дедилар. Мен бир оз жим қолдим, лекин у ҳақида билган нарсам туфайли саволимни такрорламасдан тура олмадим. Мен: «Ё Аллоҳнинг Пайғамбари, нега сиз ўша кишини (бермай) қолдирдингиз? Аллоҳга қасамки, мен уни мўмин деб ҳисоблайман», — дедим. Пайғамбар ﷺ: «Ёки шунчаки мусулмон?» — дедилар. Мен яна бир оз жим қолдим, лекин у ҳақида билган нарсам туфайли саволимни такрорламасдан тура олмадим. Мен: «Ё Расулуллоҳ, нега сиз ўша кишини (бермай) қолдирдингиз? Аллоҳга қасамки, мен уни мўмин деб ҳисоблайман», — дедим. Пайғамбар ﷺ: «Ёки шунчаки мусулмон?» — дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Мен бир кишига бераман — ҳолбуки бошқаси менга севимлироқ — чунки у (биринчиси) юзига дўзах ўтига (Исломдан қайтиб) ташланишидан қўрқаман», — дедилар.