وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْعِلْمِ صَانُوا الْعِلْمَ وَوَضَعُوهُ عِنْدَ أَهْلِهِ لَسَادُوا بِهِ أَهْلَ زَمَانِهِمْ وَلَكِنَّهُمْ بَذَلُوهُ لِأَهْلِ الدُّنْيَا لِيَنَالُوا بِهِ مِنْ دُنْيَاهُمْ فَهَانُوا عَلَيْهِمْ سَمِعْتُ نَبِيَّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ جَعَلَ الْهُمُومَ هَمًّا وَاحِدًا هَمَّ آخِرَتِهِ كَفَاهُ اللَّهُ هَمَّ دُنْيَاهُ وَمَنْ تَشَعَّبَتْ بِهِ الْهُمُومُ فِي أَحْوَالِ الدُّنْيَا لَمْ يُبَالِ اللَّهُ فِي أَيِّ أَوْدِيَتِهَا هَلَكَ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَه وَرَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ مِنْ قَوْلِهِ: «مَنْ جَعَلَ الْهُمُومَ» إِلَى آخِره
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Agar ilm ahli ilmni asrab, uni ahliga qoʻyganlarida edi, u bilan oʻz zamonalari ahliga sarvar boʻlar edilar. Lekin ular uni dunyo ahliga, ularning dunyosidan bahra olish uchun sarfladilar, shu bois ular oldida xor boʻldilar. Men Paygʻambaringiz ﷺ: ‹Kim barcha gʻamlarni bitta gʻam — oxirat gʻami qilib olsa, Alloh unga dunyo gʻamiga kifoya qiladi. Kimning gʻamlari dunyo ahvollari bilan boʻlinib ketsa, Alloh uni qaysi vodiyda halok boʻlishiga parvo qilmaydi›, deganlarini eshitganman», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Агар илм аҳли илмни асраб, уни аҳлига қўйганларида эди, у билан ўз замоналари аҳлига сарвар бўлар эдилар. Лекин улар уни дунё аҳлига, уларнинг дунёсидан баҳра олиш учун сарфладилар, шу боис улар олдида хор бўлдилар. Мен Пайғамбарингиз ﷺ: ‹Ким барча ғамларни битта ғам — охират ғами қилиб олса, Аллоҳ унга дунё ғамига кифоя қилади. Кимнинг ғамлари дунё аҳволлари билан бўлиниб кетса, Аллоҳ уни қайси водийда ҳалок бўлишига парво қилмайди›, деганларини эшитганман», дедилар.