Rasululloh ﷺning sahobalaridan boʻlgan Umayya ibn Maxshiy (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ oʻtirgan edilar, bir kishi esa ovqat yer, lekin (Allohning ismini) zikr qilmas edi. Nihoyat taomidan bir luqmadan boshqasi qolmadi. U (oxirgi luqmani) ogʻziga olib borgan chogʻida: «Bismillahi avvalahu va oxirahu (uning avvalida ham, oxirida ham Allohning nomi bilan)», dedi. Shunda Nabiy ﷺ kulib, soʻngra: «Shayton u bilan birga yeyaverdi. U Alloh azza va jallaning ismini zikr qilgan chogʻida (shayton) qornidagini qaytarib chiqarib tashladi», dedilar. Abu Dovud aytdi: Jobir ibn Subh — Sulaymon ibn Harbning ona tomonidan bobosidir.Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан бўлган Умайя ибн Махший (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ ўтирган эдилар, бир киши эса овқат ер, лекин (Аллоҳнинг исмини) зикр қилмас эди. Ниҳоят таомидан бир луқмадан бошқаси қолмади. У (охирги луқмани) оғзига олиб борган чоғида: «Бисмиллаҳи аввалаҳу ва охираҳу (унинг аввалида ҳам, охирида ҳам Аллоҳнинг номи билан)», деди. Шунда Набий ﷺ кулиб, сўнгра: «Шайтон у билан бирга еяверди. У Аллоҳ азза ва жалланинг исмини зикр қилган чоғида (шайтон) қорнидагини қайтариб чиқариб ташлади», дедилар. Абу Довуд айтди: Жобир ибн Субҳ — Сулаймон ибн Ҳарбнинг она томонидан бобосидир.