وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا وُضِعَتِ الْمَائِدَةُ فَلَا يَقُومُ رَجُلٌ حَتَّى تُرْفَعَ الْمَائِدَةُ وَلَا يَرْفَعْ يَدَهُ وَإِنْ شَبِعَ حَتَّى يَفْرُغَ الْقَوْمُ وَلْيُعْذِرْ فَإِنَّ ذَلِكَ يُخْجِلُ جَلِيسَهُ فَيَقْبِضُ يَدَهُ وَعَسَى أَنْ يَكُونَ لَهُ فِي الطَّعَامِ حَاجَةٌ» رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dasturxon qoʻyilganida, u koʻtarilmaguncha hech kim turmasin, toʻysa ham, odamlar tugatmaguncha qoʻlini tortmasin, balki (yemasa ham yeganday) uzr koʻrsatib tursin. Chunki kishi (qoʻlini tortishi bilan) hamsuhbatini uyaltirib qoʻyadi va u qoʻlini tortadi, holbuki uning taomga hojati bordir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дастурхон қўйилганида, у кўтарилмагунча ҳеч ким турмасин, тўйса ҳам, одамлар тугатмагунча қўлини тортмасин, балки (емаса ҳам егандай) узр кўрсатиб турсин. Чунки киши (қўлини тортиши билан) ҳамсуҳбатини уялтириб қўяди ва у қўлини тортади, ҳолбуки унинг таомга ҳожати бордир», дедилар.