وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ النَّفْخِ فِي الشَّرَابِ فَقَالَ رَجُلٌ: الْقَذَاةَ أَرَاهَا فِي الْإِنَاءِ قَالَ: «أَهْرِقْهَا» قَالَ: فَإِنِّي لَا أُرْوَى مِنْ نَفَسٍ وَاحِدٍ قَالَ: «فَأَبِنِ الْقَدَحَ عَنْ فِيكَ ثُمَّ تَنَفَّسْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ والدارمي
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ichimlikka puflashdan qaytardilar. Bir kishi: «Idishda bir xas-choʻp koʻrsam-chi?» dedi. U zot: «Uni toʻkib tashla», dedilar. (U kishi): «Men bir nafasdan qonmayman», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, idishni ogʻzingdan uzoqlashtir (boshqa nafasda ich)», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ичимликка пуфлашдан қайтардилар. Бир киши: «Идишда бир хас-чўп кўрсам-чи?» деди. У зот: «Уни тўкиб ташла», дедилар. (У киши): «Мен бир нафасдан қонмайман», деди. У зот: «Ундай бўлса, идишни оғзингдан узоқлаштир (бошқа нафасда ич)», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.