عَن أبي هُرَيْرَة أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: إِذَا قَضَى اللَّهُ الْأَمْرَ فِي السَّمَاءِ ضَرَبَتِ الْمَلَائِكَةُ بِأَجْنِحَتِهَا خُضْعَانًا لِقَوْلِهِ كَأَنَّهُ سِلْسِلَةٌ عَلَى صَفْوَانٍ فَإِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا: مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ؟ قَالُوا: لِلَّذِي قَالَ الْحَقَّ وهوَ العليُّ الكبيرُ فَسَمعَهَا مُسترِقوا السَّمعِ ومُسترقوا السَّمْعِ هَكَذَا بَعْضُهُ فَوْقَ بَعْضٍ «وَوَصَفَ سُفْيَانُ بِكَفِّهِ فَحَرَّفَهَا وَبَدَّدَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ» فَيَسْمَعُ الْكَلِمَةَ فَيُلْقِيهَا إِلَى مَنْ تَحْتَهُ ثُمَّ يُلْقِيهَا الْآخَرُ إِلَى مَنْ تَحْتَهُ حَتَّى يُلْقِيَهَا عَلَى لِسَانِ السَّاحِرِ أَوِ الْكَاهِنِ. فَرُبَّمَا أَدْرَكَ الشِّهَابُ قَبْلَ أَنْ يُلْقِيَهَا وَرُبَّمَا أَلْقَاهَا قَبْلَ أَنْ يُدْرِكَهُ فكذب مَعَهَا مِائَةَ كَذْبَةٍ فَيُقَالُ: أَلَيْسَ قَدْ قَالَ لَنَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا: كَذَا وَكَذَا؟ فَيَصْدُقُ بِتِلْكَ الْكَلِمَةِ الَّتِي سُمِعَتْ مِنَ السَّمَاءِ ". رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Allohning Paygʻambari ﷺ (shunday) dedilar: «Alloh osmonda (bir) ishni hukm qilganida, farishtalar — Uning soʻziga boʻ ysunib — qanotlarini (silkitib) uradilar, goʻyo silliq toshga (urilgan) zanjir (sasi) kabi. (Qoʻ rquv) qalblaridan koʻ tarilganida, ular: ‹Robbingiz nima dedi?› deydilar; (ular) haq (gap)ni aytgan (Zot haqida): ‹U — Oliy, Buyukdir› deydilar. Shunda uni oʻgʻ rincha eshituvchilar (shaytonlar) eshitib oladilar — oʻgʻ rincha eshituvchilar esa mana bunday — biri ikkinchisining ustida (Sufyon kafti bilan vasf qildi — uni egib, barmoqlari orasini ochdi). U (shayton) kalimani eshitadi va uni oʻ zidan pastdagiga uzatadi, soʻng boshqasi uni oʻ zidan pastdagiga uzatadi — to uni sehrgar yoki kohinning tiliga tashlaydi. Baʼzan shihob (uchar yulduz) uni — uni (sherigiga) uzatishdan oldin — quvib yetadi; baʼzan esa uni — quvib yetishidan oldin — uzatadi; soʻng u (kohin) u (kalima) bilan birga yuz yolgʻon (qoʻ shib) aytadi. Shunda: ‹U bizga falon-falon kuni shunday-shunday demaganmidi?› deyiladi va osmondan eshitilgan oʻ sha kalima sababli (kohin) tasdiqlanadi.»(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ (шундай) дедилар: «Аллоҳ осмонда (бир) ишни ҳукм қилганида, фаришталар — Унинг сўзига бў йсуниб — қанотларини (силкитиб) урадилар, гўё силлиқ тошга (урилган) занжир (саси) каби. (Қў рқув) қалбларидан кў тарилганида, улар: ‹Роббингиз нима деди?› дейдилар; (улар) ҳақ (гап)ни айтган (Зот ҳақида): ‹У — Олий, Буюкдир› дейдилар. Шунда уни ўғ ринча эшитувчилар (шайтонлар) эшитиб оладилар — ўғ ринча эшитувчилар эса мана бундай — бири иккинчисининг устида (Суфён кафти билан васф қилди — уни эгиб, бармоқлари орасини очди). У (шайтон) калимани эшитади ва уни ў зидан пастдагига узатади, сўнг бошқаси уни ў зидан пастдагига узатади — то уни сеҳргар ёки коҳиннинг тилига ташлайди. Баъзан шиҳоб (учар юлдуз) уни — уни (шеригига) узатишдан олдин — қувиб етади; баъзан эса уни — қувиб етишидан олдин — узатади; сўнг у (коҳин) у (калима) билан бирга юз ёлғон (қў шиб) айтади. Шунда: ‹У бизга фалон-фалон куни шундай-шундай демаганмиди?› дейилади ва осмондан эшитилган ў ша калима сабабли (коҳин) тасдиқланади.»