وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَحْسِرَ الْفُرَاتُ عَنْ جَبَلٍ مِنْ ذَهَبٍ يَقْتَتِلُ النَّاسُ عَلَيْهِ فَيُقْتَلُ مَنْ كُلِّ مِائَةٍ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ وَيَقُولُ كُلُّ رَجُلٍ مِنْهُمْ: لَعَلِّي أَكُونُ أَنَا الَّذِي أنجُو ". رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Furot (daryosi) oltindan boʻlgan bir togʻni ochib qoʻymaguncha qiyomat qoyim boʻlmaydi; odamlar uning ustida bir-biri bilan urushadilar va har yuz kishidan toʻqson toʻqqiztasi oʻldiriladi; ularning har biri: ‹Shoyad omon qoladigan kishi men boʻlsam›, deydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Фурот (дарёси) олтиндан бўлган бир тоғни очиб қўймагунча қиёмат қойим бўлмайди; одамлар унинг устида бир-бири билан урушадилар ва ҳар юз кишидан тўқсон тўққизтаси ўлдирилади; уларнинг ҳар бири: ‹Шояд омон қоладиган киши мен бўлсам›, дейди», дедилар.