وَعَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " يَقُولُ اللَّهُ لِأَهْوَنِ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ: لَوْ أَنَّ لَكَ مَا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَيْءٍ أَكَنْتَ تَفْتَدِي بِهِ؟ فَيَقُولُ: نَعَمْ. فَيَقُولُ: أَرَدْتُ مِنْكَ أَهْوَنَ مِنْ هَذَا وَأَنْتَ فِي صُلْبِ آدَمَ أَنْ لَا تُشْرِكَ بِي شَيْئًا فَأَبَيْتَ إِلَّا أَنْ تُشْرِكَ بِي ". مُتَّفق عَلَيْهِ
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qiladi):) U zot: «Alloh taolo Qiyomat kunida doʻzax ahlidan azobi eng yengil (kishi)ga: ‹Agar senda yer yuzidagi (barcha) narsa boʻlsa, uni (oʻzingni qutqarish uchun) fido qilarmiding?› deydi. U: ‹Ha›, deydi. (Alloh): ‹Sen Odamning sulbida (pushtida) boʻlganingda, Men sendan bundan-da yengilrogʻini — Menga hech narsani sherik qilmasligingni — istagan edim; lekin sen Menga sherik qilishdan boshqasiga koʻnmading›, deydi», dedilar.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан (ривоят қилади):) У зот: «Аллоҳ таоло Қиёмат кунида дўзах аҳлидан азоби энг енгил (киши)га: ‹Агар сенда ер юзидаги (барча) нарса бўлса, уни (ўзингни қутқариш учун) фидо қилармидинг?› дейди. У: ‹Ҳа›, дейди. (Аллоҳ): ‹Сен Одамнинг сулбида (пуштида) бўлганингда, Мен сендан бундан-да енгилроғини — Менга ҳеч нарсани шерик қилмаслигингни — истаган эдим; лекин сен Менга шерик қилишдан бошқасига кўнмадинг›, дейди», дедилар.