عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صلى بِنَا يَوْمًا الصَّلَاةَ ثُمَّ رَقِيَ الْمِنْبَرَ فَأَشَارَ بِيَدِهِ قِبَلَ قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ: «قَدْ أُرِيتُ الْآنَ مُذْ صَلَّيْتُ لَكُمُ الصَّلَاةَ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ مُمَثَّلَتَيْنِ فِي قِبَلِ هَذَا الْجِدَارِ فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْر وَالشَّر» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ bir kuni bizga namoz oʻqib berdilar, soʻng minbarga chiqib, qoʻllari bilan masjidning qiblasi tomon ishora qildilar va: «Hozir — sizga namoz oʻqib berganimdan beri — menga jannat va doʻzax mana shu devorning roʻparasida namoyon qilib koʻrsatildi; men yaxshilik va yomonlikda bugungidek (kun)ni hech koʻrmaganman, men yaxshilik va yomonlikda bugungidek (kun)ni hech koʻrmaganman», dedilar.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ бир куни бизга намоз ўқиб бердилар, сўнг минбарга чиқиб, қўллари билан масжиднинг қибласи томон ишора қилдилар ва: «Ҳозир — сизга намоз ўқиб берганимдан бери — менга жаннат ва дўзах мана шу деворнинг рўпарасида намоён қилиб кўрсатилди; мен яхшилик ва ёмонликда бугунгидек (кун)ни ҳеч кўрмаганман, мен яхшилик ва ёмонликда бугунгидек (кун)ни ҳеч кўрмаганман», дедилар.